Strategia typu long strangle przeznaczona jest dla inwestorów oczekujących dużej zmienności rynkowej. W założeniach inwestycyjnych i budowie strategia ta podobna jest do strategii typu long straddle z tą jednak różnicą, że poziomy wykonania dla obydwu zakupionych opcji, ustalane są na różnych poziomach.

Inwestor kupuje jednocześnie opcje CALL oraz opcję PUT, gdzie ceny wykonania są odpowiednio powyżej bieżącej ceny dla opcji CALL oraz poniżej ceny bieżącej dla opcji PUT. Obie opcje są więc opcjami out-of-the-money, dzięki czemu ich cena jest niższa niż w przypadku opcji at-the-money, które najczęściej używa się w strategii typu straddle.

Aby jednak strategia ta zaczęła przynosić zyski zmiany cenowe muszą być większe niż w przypadku strategii typu straddle.

Przykład:

Inwestor oczekuje dużej zmienności na indeksie WIG20, który w danym dniu kształtuje się w okolicach 3600. Postanawia kupić jednocześnie opcje CALL z poziomem wykonania 3700 oraz opcję PUT z poziomem wykonania 3500. Termin zapadalności inwestor ustala na 1 tydzień. Cena opcji CALL kształtuje się w okolicach 35 punktów, natomiast cena opcji PUT w okolicach 40 punktów. Łączny koszt transakcyjny wynosi więc 75 punktów.

Dla inwestora, który zdecydował się na tego typu transakcje, oznacza to, że aby zaczął na strategii tej zarabiać, cena w dniu zapadalności musi znaleźć się w odległości co najmniej 75 punktów od poziomów wykonania, czyli musiałaby spaść poniżej 3425, lub wzrosnąć powyżej 3775.

Potencjalne zyski inwestora dla tej strategii są nieograniczone, podczas gdy maksymalna strata wyniesie 75 punktów, gdy indeks ukształtuje się w przedziale 3500 - 3700. Jeżeli w dniu zapadalności kurs Wig20 ukształtuje się poniżej 3500 lub powyżej 3700, inwestor skorzysta z prawa do sprzedaży lub zakupu, jednak dopiero spadek poniżej 3425 lub wzrost powyżej 3775 pozwoli inwestorowi odrobić początkowe straty związane z kosztami premii opcyjnych.